Kees Stip

Kees Stip (1913-2001)

Veense dichter Kees Stip was de zoon van Jan Stip. Jan was een bekende Veenendaler, die erg actief was in het Veense verenigingsleven. Hij was medeoprichter van gymnastiekvereniging Sparta en meer dan 25 jaar voorzitter van de Vereniging Oranjedag. Kees werd geboren op de Nieuweweg, maar in 1925 verhuisde de familie naar de Kerkewijk. De familie Stip ging wonen in het linker hoekhuis van een blokje van vijf woningen tegenover de Patrimoniumlaan. Na de HBS ging Kees klassieke talen studeren.

In de jaren 50 van de vorige eeuw was hij vaste medewerker van het Polygoonjournaal, dat in de bioscoop werd vertoond. Kees was ook een gewaardeerd tekstschrijver voor de oudejaarsconferences van Wim Kan. Ruim vier jaar werkten ze intensief samen. Hij werkte mee aan het populaire radioprogramma Tierlantijnen en aan het humoristische radioforum Kopstukken.

In Veenendaal is zijn bekendste werk natuurlijk het Veense volkslied:

Daar ligt waar Utrechts heuvelrij zich heft naar de planeten

Een lustoord in een lustvallei, daar kan zich niets mee meten.

Want nergens is de lucht zo blauw als tussen Rhenen en Renswou

Daar mengt zich met sirenentaal de schapen blij gemekker:

O Veenendaal, O Veenendaal, wat is je boer’kool lekker

Er is geen plekje in ons land waar zoveel boer’kool wordt geplant

O Veenendaal, o Veenendaal, wat is je boer’kool lekker.

Hij schreef cabaret teksten voor onder andere Hetty Blok en Wim Ibo. Onder de schuilnaam Trijntje Fop schreef hij een wekelijkse column in de Volkskrant. Onder dat pseudoniem schreef hij ook een aantal dierengedichtjes:

Op een herdershond

Een herdershond hield laatst te Sneek

Een vreselijke donderpreek

Toen sprak een hond uit zijn gehoor:

“Een deciliter stroop erdoor

Maakt de vermaningen uws monds

Meer herderlijk en minder honds”

Tevens was hij de auteur van de boekjes van Piet Pelle, uitgegeven door fietsenfabriek Gazelle.

In 1961 trouwde hij met Katja Weijnen. Zij was gescheiden en had vijf kinderen. De twee jongste dochters nam ze mee in het huwelijk met Kees. Na een aantal verhuizingen kwam het echtpaar uiteindelijk terecht in het plaatsje Sellingen in Groningen. Kees overleed op 27 juni 2001 in het ziekenhuis van Groningen.